Kapitein Winokio Lacht / kapitein Winokio

Als ik op woensdag Flo (3,5j) van school kan halen is het feest. Zowel voor haar als voor mij. De pret begint op dinsdag al als ik de plannen voor de volgende dag ontvouw. Spaghetti eten, naar het theater gaan -meer nog naar kapitein Winokio die ze goed kent van diverse CD’tjes-, met de mama shoppen, zus halen en samen naar de markt. Druk schema, maar is het ooit anders?

Het plan is meestal beter dan de uitvoering. De realiteit wil dat ik te laat mijn computer afsluit om toch nog die laatste mailtjes te kunnen versturen, mij weer superhard moet haasten om op tijd aan die schoolpoort te staan -hoe doen die andere ouders dat in godsnaam??- en dat Flo huilend van moeheid door de schoolpoort komt. En toen moest alles nog beginnen.

Eerlijk is eerlijk, ze wou niet gaan naar ‘tejater’ en ik heb haar gedwongen. Drama o drama. Maar ik was blij. Het Wagehuys heeft een kindvriendelijk onthaal. Er staat –meestal- een mobiel vol laatjes, schuifjes met speelmogelijkheden. Uiteraard wil ze daar op voorhand niet mee spelen maar vastgeklampt aan mijn nek heeft ze tenminste iets fijns om naar te kijken.

Bij de voorstelling van de kapitein zit je op de grond, op het podium op kussens, dicht bij het gebeuren. De voorstelling begint gemoedelijk en interactief. Dat geeft tijd aan het publiek om in de voorstelling te komen. Gelukkig, want mijn dochter had het nodig.

Zelf was ik niet overtuigd van de spelkwaliteiten van de verschillende spelers. Het verhaal is ook wat mank maar dat wist ik al aangezien we de CD bijna van buiten kennen. Muziekaal kon het me redelijk bekoren en ook het poppenspel is prettig om naar te kijken. Ik stoorde me aan het hoge ‘doe mee’ gehalte wat af en toe een beetje goedkoop aanvoelt.

Flo trok er zich weinig van aan en genoot ervan zolang ik zelf ook enthousiast meedeed. Oja, u dacht toch niet dat dat als ouder niet hoefde!

Nadien is het heerlijk vertoeven in de foyer van de schouwburg. Een ontdooide dochter speelt nu wel met het kunstzinnige vertier en plezier. De mama kan rustig keuvelen met de vriendin die er ook was, alvorens de rest van ons dagprogramma netjes af te werken. Of hoe een woensdag werken soms een pak rustiger is maar heel wat minder prettig.

• Voeg een reactie toe
• Stuur dit door naar een vriend(in)
• blogger Nele

Praktische info